BİR KIŞ GÜNÜ

              Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, Kerem adında dokuz yaşında,siyah saçlı bir çocuk varmış. Bu çocuk çok akıllı bir çocukmuş dersleri çok başarılıymış.  Boş zamanlarında ya, kitap okur, ya da, ders çalışırmış.Ve okul başlamış, başlamış başlamasına da okul açılmamış. Kerem hemen   babası Selim beye sormuş                                                                        Kerem:Baba neden okullar açılmıyor?

Diye sordu.

     Selim bey:Kar yağıyor da oğlum.

  Kerem cevabını aldıktan sonra odasına kapandı.Tam on dakika odasında kalmıştı. O anda Kerem'in odasına babası girdi.                       Selim bey:Hadi oğlum gel seninle en büyük tepeden kızakla kayalım.

      

       Kerem :Tamam baba üstümü değiştirip geliyorum. 

 Kerem heyecanla montunu aldı, beresini taktı ve babasıyla çıktılar. tepeye gittiğinde arkadaşı Aliyi gördü.

Orada Ali ile kızaktan kaydılar, yarış yaptılar,ve yarışın kazananı... Kerem Ali Keremi tebrik etti.

     

                                          

                                       KAMP GÜNÜ

          Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde,  Kağan adında bir çocuk varmış bu çocuğun hiç arkadaşı kalmamış  bütün arkadaşları tatile gitmişti binalarında sadece iki tane bebek kalmış onlarla da oynamak istemiyormuş. Kaan evde dersini çalışırken bütün arkadaşları tatile gitmişti. Kaan evde çok sıkılmıştı.                                     

Babasına hep tatile gidelim derdi 
babası hiç Kağan'ı dinlemezdi. Kağan hep babasına sinir olurdu.        
  Kağan'ın babası: Tamam ,bu hafta sonu kamp yapmaya gidiceğiz
 "dedi."
 
    Kağan: Oley kampa gidiyoruz!!!!
   
       Kağan hemen çadırını, kıyafetlerini hazırladı yarın gidip bir hafta sonra gelceklerdi. Kağan çok heyecanlıydı. Hemen hazırlan-  dı. Uyudu ve uyandı uyandığında herkes uyuyordu Kağan çok erken uyandığını anladı ve üstünü giydi. Kağan üstünü giydiğinde anne ve babası da uyandı. Herkes üstünü giymişti, son hazırlıklarını da yapmışlardı. Evlerinden çıktılar, kampa gitmeleri yarım saat sürmüştü.Kağan gittiklerinde hemen babasıyla çadır kurmuşlardı .Kağan ilk defa kamp yapmaya gidiyordu.Kağan Babasıyla çadırını kurduktan sonra bir tane tekne kiraladılar teknede balık tuttular . Kağan büyük bir balık tuttu, babasının 


şansına minik bir balık geldi.         Kağan ve babası doyasıya güldüler. Balıklarını tuttuktan sonra        balıklarını afiyetle yediler. Akşam olmuştu neyse ki orada sokak lambası vardı. Babası annesi ve Kağan hep birlikte top oynadılar    ve uyumaya gittiler.                                                                           

   1 HAFTA SONRA...

Ve eve dönme zamanları gelmişti Kağan ve babası çadırı toplarken  Kağan'ın annesi ise piknik sepetini ve içindekileri arabanın bagajına koyuyordu. Ve bütün işler bitmişti ,arabaya bindiler eve gitmeleri yarım saat sürdü. Eve geldiklerinde Kağanın arkadaşları  bahçede oynuyorlardı.
  Kağan: Baba arkadaşlarımla oynayabilir miyim?                             Kağan'ın Babası: Tabi ki  oynayabilirsin.            

                                          --SON--                                 

   NÖBET DAVULU DİNLEYEN DEVE

      Küçük çocuğun biri, tarla bekçiliği yapıyordu. Elindeki defi     çalarak kuşları korkutup kaçırıyordu.                                                          Bir gün Sultan Mahmud'un yolu, o tarafa düştü.                        Karargahını o çocukcağızın beklediği tarlanın yakınlarında bir yere kurdu.             

     

        Sultan Mahmud'un ordusunda sarhoş bir deve vardı, kocaman olan nöbet davulunu onun sırtına koymuşlardı, nöbete gidişte onun sırtındaki davul çalınırdı, gelişte de. O deve bir gün çocuğu beklediği tarlaya girdi, çocuk, elindeki defi çalarak onu korkutup tarladan çıkarmaya çalışıyordu. Bilmiyordu ki deve nöbet davulunu taşıyan devedir ve elindeki defceğiz ona vız gelir.

                                                                                   MEVLANA

                                                                                 

                                            

      DOĞANIN KAZLARI KARAYA DAVET ETMESİ        

                Kazlar suda nazlı nazlı yüzerek geziniyor, yiyecek toplayarak tehlikelerden uzak yaşıyorlardı. Bunu gören bir doğan   kuşu onları karaya davet ederek:                                                          "Kazlar, niçin öyle suyun ortasında gezinip duruyorsunuz .Karaya gelin burada yeşil çayırlar, renkli çiçekler, bol taneli lezzetli ekinler var. Sudan çıkın bu nimetlerden faydalanın, kendinize yazık etmeyin, "dedi.                                                                                            Akıllı bir kaz ona cevap verdi:                                                          

       "Ey doğan iyi diyorsun, hoş diyorsun da. Su bizim kalemizdir   bizi korur, sudan çıkarsak binbir tehlikeye maruz kalırız. Kırların Yeşil çimenleri renkli çiçekleri,ekinleri senin olsun, suyumuz bize yeter,"dedi.                                                                                                 

    * Şeytan da doğan kuşu gibidir, akıllı olan ona kanarak kalesini terk etmez .    

                                                             MEVLANA

                                           DENİZ  TATİLİ   

      Bir varmış bir yokmuş evvel 
zaman içinde kalbur saman içinde Egemen
adında kahverengi saçlı yerinde duramayan bir çocuk varmış. Bu çocuk okula gitmeyi hiç sevmezmiş, annesine hep bahaneler anlatırmış hastalandığını söylermiş                  Egemen bir gün gerçekten hastalanmış! Hastanede bir çocuk ile arkadaş olmuş.Arkadaşı okulu çok severmiş çok zeki bir çocukmuş. Egemen arkadaşını çok kıskanmış yanakları pespembe olmuş.    Oanda okula gitmek istediğini söylemiş