KARNE HEDİYESİ      

 Bir varmış,bir yokmuş evvel zaman içinde kalbul saman içinde Cem adında rüyakar bir çocuk varmış. Cem bir gün alışveriş
merkezinde kayıp olmuş. Yalnız Cem kayıp olduğunun farkına varamamış. Annesi sanki Cem ile saklanbaç oynuyormuş.
 Cem: Anneee!
 Cem: Anneee! anneee!
Sonra Cem kayıp olduğunu anlamış her yeri ama her yeri aramış ama annesini bulamamış.
 Cem:Anneee! diye bağırarak uyandı. Uyandğında terladiğini farketti hemen atletini değiştirdi ve uykuya daldı. Sabah
olmuş herkes uyanmış ama Cem uyanamamış. Cemi annesi uyandırmış, Cem elini yüzünü yıkayıp sofraya oturmuş
 Cem:günaydın anne, günaydın baba
 Anne:günaydın oğlum
 Baba:günaydın oğlum
Hep birlikte kahvaltılarını yapmışlar.Cem gördüğü rüyayı anne ve babasına anlatmış
 Anne:sen bu rüyayı gerçektede yaşayabilirdin.
 Cem:evet,neyseki gerçekte olmamış
 Baba:sen böyle dediğin için bu birkaç gün sonra başına gelebilir.
 Baba: Cem ben sana karne hediyesi almışmıydım.
 Cem:hayır baba almamıştın.
 Anne:o zaman bu gün hediye almaya gidiyoruz.
 Cem:oleeeeey!
 Baba: hazırlanın o zaman gidiyoruz.
Yarım saat sonra alışveriş mağazasına varmışlar.
 Cem:baba,osuruk yastığı alabilirmiyim
 Baba:osuruk yastığı ne işe yarıyor?
 Cem:birinin oturacağı yere koyuyoruz sonra o kişi oturduğunda osuruk sesi çıkıyor.
 Baba:komikmiş ama hayır.
 Cem:o zaman sihirbaz seti alabilirmiyim?
 Baba:işte o olur.
 Cem:o zaman alabilirmiyim?
 Baba:tabiki alabilirsin.
 Cem:hadi kasadaki abiye gidelim.
 Kasiyer:hoşgeldiniz
 Baba:hoşbulduk
 Cem:sihirbaz seti almaya geldik.
 Kasiyer:iyi yaptınız. ver bakalım şunu.
 Kasiyer:nakit mi yoksa kartla mı?
 Baba:nakit
Cem sihirbaz setini almış ilk sihirini kendinde kullanacakmış ben kendimi neye dönüştürsem diye düşümürken aklına çok
komik birşey gelmiş bütün arkadaşlarını tavuğa dönüştürecekmiş arkadaşı Kerem'i evlerine çağırmış Kerem on dakika
sonra gelirim demiş ama aradan bir buçuk saat geçmiş sonra birden zil çaldı Cem Kerem'in geldiğini sanmış ama gelen
babası imiş Cem babasına üzgüncehoşgeldin demiş babası hoşbulduk demiş
 Baba:sen neden üzgünsün?
 Cem:Kerem gelirim dedi ama gelmedi.
 Baba:belki işi çıkmıştır.
 Cem:evet olabilir.
o anda kapının zili çaldı gelen Kerem idi.
 Cem:sonunda geldin.
 Kerem:beklettiğim için özür dilerim
 Cem:özrün kabul edildi.

--SON--

 

Yaramazlığın Bedeli

Bir varmış,bir yokmuş evvel zaman içinde kalbul zaman içinde 2 yaramaz çocuk varmış bu çocukların adı Çetin ve Yiğit imiş bu 2 yaramaz çocuk bir gün yataklarında zıplıyorlarmış sonra Çetin yere düşmüş Yiğit ise annesine söylemiş annesi hemen ambulans çağırmış doktora götürmüşler doktor Çetin'in kolunun kırık olduğunu söylemiş annesi Çetin'in yanına gitmiş. Çetin'in kolu alçıdaymış. Çetin:anne yarın okula gidebilirmiyim? Anne:gidemezsin. Çetin:ama neden? Anne: kolun kırılmış. Çetin üzülmüş,kardeşi Çetin'in kolu kırıldığına üzülmüş. Çetin:üzülme kardeşim. Yiğit'in yanında boya kalemleri varmış,Yiğit ile Çetin hemen tuvalete gitmiş orada her yeri boyamışlar aynalara gülen yüz, yerlere şeker çizmişler.Anneleri onları görmemiş hemen annelerinin yanına gitmişler.Eve gittiklerinde ise Çetin ile Yiğit oyuna başlamışlar. Düşünmeye başlamışlar Yiğit hemen söylemiş"saklambaç" oynuyalım. Çetin "tamam" demiş," Yiğit:hadi oynuyalım. Çetin:tamam. Yiğit:hadi kendi odamızda zıplayalım. Çetin:hadi. Çetin ile Yiğit hemen kendi odalarına gidip zıplamaya gitmişler. Zıplamışlar, zıplamışlar Çetin yere düşmüş ama hiç bir- şey olmamış ikinci defa düşmüş üçüncüdüde alçılı kolunun üstüne düşmüş.Çetin ağladı annesi Çetin 'in yanına gitmiş Çetin'in alçısı çıkmış annesi hemen ambulans çağırmış doktora gitmişler. Çetin ameliyata girmiş yarım saat sonra çıkmış annesi hemen Çetin'e sarılmış Çetin felç olmuş, tekerlekli sandalyeye oturmuş. --son--